Annick Collet

Dalend

Kijk niet dalend,

wanneer je wentelt in een leegte van demonen.

Er zijn cirkels in de eindeloze zomerbries.

De golven dansen om je dromen te bewonen.

De fontein van het leven,

is de bron van tintelende liefde.

De enige vleugels die we dragen,

worden geboren uit de kristallen van een geestesoog.

Goddelijke genade,

geef mij uw licht om te stralen,

zodat mijn ogen niet verdwalen.

Zoniet, ben ik enkel een popje op een scherm.

Annick Collet

Lees meer >> | 1477 keer bekeken

Wrede lach

Jouw lach is wreed,

diep en verwoestend,

alsof ik nog steeds geloof,

in de twinkel van je ogen bij nacht.

Koel als het ijs,

een kristallen paleis,

tuinen van steen,

als een geketend rijk,

dat steeds weer verdween.

Al oprijzend kniel ik om je heen.

Wie ben jij ..... gesloten poort ?

Fontein of vuur ........

Leeft er een engel of een duivel in je hart,

en heb je mij ooit geweten.

Gedicht geregistreerd door Sabam 31 maart 1998

Lees meer >> | 1168 keer bekeken